Spanje

Voor mijn werk, ben ik enkele weken uitgezonden geweest naar de Spaanse zon. Wij hebben daar in Spanje met verschillende nationaliteiten een klus geklaard, die wel een verhaaltje waard is.

Na het inchecken en de zeer grondige controle van de douane, neem ik plaats in het vliegtuig. Het vliegtuig was niet geheel gevuld, dus naast mij was er nog plaats voor een beautycase. De vlucht verliep voorspoedig en na aankomst in Valencia werden we opgewacht door een collega die ons al snel op de Spaanse rij stijl manier in het hotel wist te brengen. Deze collega was al aardig bekent met de Spaanse verkeersregels. (Degene die het meeste durft heeft voorrang)! Dit konden we ook wel zien aan de auto. Wij hadden de beschikking over 3 auto’s. Waarvan twee al gauw een iets “kleine” beschadiging op hadden gelopen. De vaste chauffeur van de derde wagen vond dit zo grappig dat hij de andere chauffeurs  er steeds mee confronteerde, maar karma is een bitch, soms wel twee keer. Het hotel waar wij verbleven,  was voorzien van een dakterras, een plek waar men over de stad kon uitkijken. Voor sommigen de plek, om s’morgens om 05:00 uur hier te gaan zitten  “thinking about life”. Gelukkig was degene wel aanwezig bij het ontbijt. (Je weet het maar nooit). De klus die wij deden ging in samenwerking met Spaanse collega’s. Mensen die alles begrepen, maar er niks van snapten. Zo moest ik al dansend als een Spaanse Flamenco danser achterop een klein bootje, gebruikmakend van armen en benen uitleggen wat de bedoeling was. De mensen om mij heen schudde driftig met hun hoofd en riepen si,si, si, maar er gebeurde no,no,no. Het zal wel met de temperatuur te maken hebben, want het was er aardig warm, gemiddeld zo’n 35 graden. Door veel water te drinken was het wel te doen. De enige die door de warmte werd bevangen, was degene die jaren in de Australische Bush  had gewerkt.(Vrij logisch toch). Tijdens de lunch genoten wij van de Spaanse zon en geloof me, deze is zeer fel rond de middag. Een engelse collega is daar zeker achtergekomen, want die zag er s’avonds uit als een rood wit gestreepte lolly. Na het werk gingen wij met z’n allen eten en bezochten wij verschillende tentjes gedurende ons verblijf daar. Onze engelse collega’s wilden graag  naar een pub waar men Guinness tapte.Want zij vonden dat Spaanse maar niks.  Na speuren op internet hadden zij er eindelijk één gevonden en wij vertrokken op de slippers naar de pub. Zij waren even vergeten om erbij te vertellen dat het zo’n 5 kilometer lopen was.  Het eten was niks maar zij hadden hun biertje en wij de blaren. Vanaf toen namen we de taxi, de Spaanse taxi chauffeurs  spreken geen woord engels. Ik nam eens met de Italiaanse collega een taxi. Na verschillende pogingen van mij om de chauffeur onze bestemming  te vertellen, welke hij totaal niet begreep gaf ik het op. Toen ging de Italiaan zich ermee bemoeien, wat deze gezegd heeft op zijn Italiaans weet ik niet, maar plotseling begreep de taxi chauffeur alles en wij waren nog nooit zo snel op bestemming als toen.  Ook hebben wij een barbecue gedaan op de Nederlandse zeesleper die de transporten deed tussen de Spaanse steden. Deze Nederlandse kapitein vond het nodig om  het recept van de  Spaanse sangria te verbeteren en dat merkten wij al na het eerste glas. De enige die er niet intrapte was de “nuchtere” Groninger die tevreden was met zijn biertje, soms wel twee. Al met al hebben wij het project daar tot een goed einde gebracht en was het een mooie ervaring in Spanje en ben ik een paar vrienden rijker.

Geplaatst in Gewoon leuk | Getagged , | Een reactie plaatsen